Wojna w darfurze
Fabian Akinczyc urodził się 20.01.1886r. W 1913r. ukończył Uniwersytet w Petersburgu. W latach 1906-1917 był członkiem partii eserowców. Od 1926r. aktywnie działał we Włościańsko-Robotniczej "Hromadzie" oraz Towarzystwie Szkoły Białoruskiej (TSB). W 1927r. został aresztowany przez polskie władze i skazany na osiem lat więzienia. Zwolniono go przedterminowo w 1930r. W 1933r. został członkiem Białoruskiego Towarzystwa Dobroczynnego i Białoruskiego Komitetu Narodowego w Wilnie. W tym samym roku, wraz z Władysławem Kozłowskim, zaczął organizować Białoruską Partię Narodowo-Socjalistyczną i wydawał gazetę "Nowy Szlach". W 1939r. Akinczyc podjął pracę w Ministerstwie Propagandy w Berlinie (Wydział Białoruski). W 1941r. został rozstrzelany przez partyzantów w Mińsku. Radosław Ostrowski urodził się 6.11.1887r. Brał udział aktywny udział w rosyjskiej rewolucji w 1905r. W 1913r. ukończył prawo na Uniwersytecie Tartuskim. Od 1914r. był wykładowcą na Uniwersytecie w Mińsku. Po zakończeniu rewolucji lutowej w 1917r. został dyrektorem gimnazjum w Słucku, w tym samym roku wstąpił do Białoruskiej Socjalistycznej "Hromady". W połowie lat dwudziestych współpracował z KPZB i "Hromadą". Po likwidacji Hromady, zmienił orientację polityczną i w latach 1928-1936 opowiadał się za współpracą z Polską.
Ignat Dworczanin urodził się 8.06.1895r. na Grodzieńszczyźnie. W 1917r. publikował swoje debiutanckie wiersze w czasopismach "Studenckaja Dumka" i "Nasz Szlach". Poruszał w nich przede wszystkim tematykę narodowego i gospodarczego odrodzenia Białorusinów. W 1918r. został sekretarzem do spraw kulturalno-oświatowych w Białoruskim Komitecie Narodowym w Moskwie. Od 1921r. organizował na terenie Polski kursy czytania i pisania dla młodzieży białoruskiej i aktywnie pomagał w rozwoju teatru białoruskiego w Wilnie. W 1925r. uzyskał tytuł doktora filozofii na Uniwersytecie Praskim. Od 1926r. pracował jako nauczyciel w Gimnazjum Białoruskim i włączył się w działalność "Hromady" oraz Towarzystwa Szkoły Białoruskiej. W 1928r. został wybrany na posła w Sejmie Rzeczypospolitej, w swych przemówieniach wielokrotnie nawoływał do poprawy materialnej i narodowościowej sytuacji Białorusinów w Polsce. W latach 1928-1930 był aktywnym członkiem Klubu Poselskiego "Zmahanie", za co w 1930r. został skazany na osiem lat więzienia. W 1932r. został wysłany do Mińska w ramach akcji wymiany więźniów pomiędzy Polską a ZSRR. Rozpoczął tam pracę w Komisji Oświatowej. W 1933 został uwięziony, a następnie rozstrzelany przez władze komunistyczne.