Franciszek Olechnowicz
Franciszek Olechnowicz urodził się 9.03.1883r. Ukończył szkołę Chemiczno-Techniczną w Wilnie i Szkołę Towarzystwa Muzycznego w Warszawie, był także wolnym słuchaczem Uniwersytetu Jagiellońskiego. W latach 1912-1914 współpracował z "Kurierem Krajowym" i "Gazetą Wieczorną", a zaraz po zakończeniu I wojny światowej wydawał czasopismo "Biełaruski Zwon" i zajmował się pisaniem sztuk teatralnych. 18.03.1918r. został członkiem Rady Białoruskiej Republiki Ludowej, a w 1921r. Białoruskiego Komitetu Narodowego w Wilnie. Na początku lat dwudziestych był jednym ze współzałożycieli Białoruskiej Rady Szkolnej.Od 1921r. współorganizował Towarzystwo Szkoły Białoruskiej. W 1926r. wyjechał do Mińska, gdzie został po krótkim czasie aresztowany i skazany na dziesięć lat zesłania na Wyspach Sołowieckich. W 1933r. został objęty programem wymiany więźniów i powrócił do Wilna, gdzie opublikował swoje wspomnienia z czasów pobytu w ZSRR. Podczas II wojny światowej pozostał w Polsce i podjął współpracę z Niemcami. W latach 1933-1939 zaprzestał jakiejkolwiek, politycznej działalności i skupił się na pracy w BTN oraz w Muzeum Białoruskim. Wygłaszał też odczyty i pisał do artykuły do gazet- między innymi do "Kałośsia" i "Przeglądu Wileńskiego"W marcu 1944r. został zabity, prawdopodobnie przez sowieckich partyzantów.
Jan Stankiewicz urodził się 26.11.1891r. W 1917r. był jednym ze współzałożycieli Białoruskiego Towarzystwa Naukowego (BTN). Rok później wszedł w skład Wileńskiej Rady Białoruskiej. Podczas wojny polsko-sowieckiej był w prezydiach Centralnej Białoruskiej Rady Wileńszczyzny i Grodzieńszczyzny oraz Centralnej Białoruskiej Rady Szkolnej. Po uzyskaniu w 1926r tytułu doktora słowiańskiej filologii i historii na Uniwersytecie w Pradze, wygłaszał swe odczyty w Warszawie i w Wilnie. Był jednym z najbardziej aktywnych białoruskich działaczy. Dążył do jak najszerszego propagowania białoruskiej kultury i języka. Na początku lat dwudziestych ubiegłego wieku był członkiem wielu białoruskich organizacji, które miały za zadanie wspierać narodowe przebudzenie Białorusinów. Następnie w latach 1928-1930 był posłem w Sejmie Rzeczypospolitej. Podczas II wojny światowej współpracował z okupacyjnymi władzami niemieckimi, po czym wyjechał do USA, gdzie pisał książki na temat białoruskiej historii, kultury i języka. Do jego najbardziej znanych utworów zaliczyć należy: "Etnograficzne i historyczne terytorium i granice Białorusi" oraz "Z historii Białorusi". Jan Stankiewicz zmarł 26.11.1976r.