Kodeks napoleoński
Napoleon zmieniał prawo i właśnie efektem tego były między innymi kodeksy napoleońskie.W miarę rozrastania się praw Napoleona był on coraz bardziej śmiały w swoich działaniach i chciał przejąć całkowite panowanie dlatego starał się ustalać swoje zasady, na których miały funkcjonować chociażby podbite tereny. Właśnie z inicjatywy Napoleona zostały wydane kodeksy napoleońskie a były to kodyfikacje prawa zarówno cywilnego jak również handlowego i karnego - możemy więc zauważyć, że obejmowały one praktycznie wszystkie dziedziny życia ludzkiego. Podstawą części tych praw było stwierdzenie o teorii praw naturalnych, które głosiły że wszyscy są równi wobec prawa oraz poszczególnych kar. Zbiór wydanych kodeksów niewątpliwie miał ogromny wpływ na całe prawo europejskie ponieważ kodeksy te wprowadzone były w większości terenów podbijanych przez Napoleona a były one znaczne. Co jest bardzo ciekawe w niektórych państwach kodeksy stworzone przez Napoleona Bonaparte obowiązują do dnia dzisiejszego i są bardzo szanowane a takimi krajami są między innymi Belgia, Kanada oraz niektóre stany znajdujące się w Ameryce Północnej.
Było to niejako sojusz zawarty przez państwa europejskie po przewodnictwem między innymi Metternicha.Święte Przymierze miało głównie na celu ochronę tak zwanego starego ładu a więc można powiedzieć, że był to sojusz skierowany przeciwko wszelkiego rodzaju ruchom rewolucyjnym oraz narodowym. Każdy członek wchodzący w skład tego sojuszu musiał zobowiązać się do przestrzegania w polityce zasad religii chrześcijańskiej. Państwami, które wyszły z wnioskiem o założenie takiego sojuszu były Rosja, Austria i Prusy ponieważ to one czuły się najbardziej zagrożone przez możliwość podbicia przez Napoleona. Z czasem do układu tego zaproszone zostały jednak inne kraje europejskie za wyjątkiem Turcji. Członkowie Świętego Przymierza bardzo sprzeciwiali się również wszelkim reformom konstytucyjnym i robili wszystko aby utrzymać jak najmocniejszą rolę absolutyzmu ponieważ ich zdaniem tylko to mogło pomóc w zarządzaniu państwami. Niestety sojusz ten nie przetrwał zbyt długo ze względu na ciągłą rywalizację między Rosją i Austrią a ostateczną przyczyną z powodu, której nastąpił jego kres było rozpętanie wojny krymskiej.
W związku również z powyższymi swoim deklaracjami został on ekskomunikowany i od tego momentu zajął się szeroko rozbudowaną dyplomacją. Przez pewien czas sprawował również urząd ministra do spraw zagranicznych i w tym czasie poparł całkowicie zamach planowany przez Napoleona za co został mianowany tytułem książęcym. Po pewnym czasie tok jego działań jednak znacznie zmienił swój bieg ponieważ odszedł ze stanowiska ministra i jednocześnie rozpoczął intrygi z Austrią i Rosją.