Pierwsze lata po niepodlegności
Wiek XVII i XVIII były okresem, kiedy naukowcy dokonywali wielkich odkryć, filozofowie podważali władzę swoich monarchów, monarchów niektórzy rzucali wyzwanie nawet naukom kościoła. Wielu ludzi zaczęło postrzegać świat w całkiem nowy sposób. Obserwując otaczający świat i przeprowadzając eksperymenty dokonywano ważnych odkryć. Badano, w jaki sposób poruszają się planety i oraz wynaleziono teleskop. Przeprowadzano eksperymenty z czynnikami chemicznymi i gazami, a także odkryto prawo grawitacji. Podstawowym narzędziem rozpowszechniania wiedzy stały się książki. Samuel Johnson napisał obszerny słownik języka angielskiego, a Linneusz opublikował "System natury", w którym przedstawił nowy sposób oznaczania roślin. Nowe idee rozprzestrzeniły się szybko po całej Europie. Odkrycia naukowe opisywano w książkach i prasie. Powoływano towarzystwa naukowe, służące wymianie poglądów. Możni zaś zapraszali do swych domów gości, z którymi dyskutowali o najnowszych odkryciach i wynalazkach.
Pierwsze lata po odzyskaniu niepodległości były bardzo trudne dla polskiej gospodarki. Do 1918r., przez 123 lata, Polski w ogóle nie było na mapie Europy. Nowo utworzone państwo składało się z byłych ziem rosyjskich, pruskich i austriackich. Były to trzy kompletnie oddzielne rejony, posiadające własne, niepowiązane ze sobą systemy walutowe, celne i sądownicze. Sieć połączeń drogowych i kolejowych także nie była przystosowana do potrzeb nowego państwa. Sytuację pogarszały ogromnie zniszczenia wojenne- przez polskie ziemie kilkukrotnie przetaczał się front podczas I wojny światowej. Ponadto, aż do czasu ostatecznego uregulowania granic w 1923r. nowo-odrodzona Rzeczpospolita toczyła wiele walk z sąsiadami, w tym najpoważniejszą- z bolszewicką Rosją. Napięta sytuacja społeczno-polityczna stwarzała potrzebę reglamentowania żywności. Ponad jedna trzecia gospodarstw posiadała obszar do dwóch hektarów. 40% chłopów nie potrafiło czytać i pisać. Prace nad przeprowadzeniem reformy rolnej i związanego z nią podziału ziemi obszarniczej rozpoczęto już w 1919r., jednak posuwały się one bardzo wolno ze względu na ciągłe sprzeciwy ziemiaństwa, które nie chciało dopuścić do parcelacji swoich posiadłości.
Po wynalezieniu w XVIII wieku, maszyn przędzalniczych i tkackich sposób życia ludzi uległ zmianie. Maszyny były zbyt drogie i zbyt duże, aby ludzie mogli używać ich w domach. Bogaci przedsiębiorcy zaczęli, więc tworzyć fabryki tkackie. W XVIII wieku drogi były błotniste i wyboiste. Podróżnicy narażeni byli dodatkowo na niebezpieczeństwo napadów. Właściciele fabryk musieli, zatem znaleźć nowy sposób przewożenia wytwarzanych przez siebie towarów.