Wacław Łastowski
Wacław Łastowski urodził się 8.11.1883r. W latach 1906-1908 był członkiem Białoruskiej Partii Socjalistycznej. Pracował kolejno w gazetach: "Nasza Niwa" (1909-1914), "Saha" (1912), "Goman" (1916-1917), "Białoruski Sztandar" (1922). W 1910r. opublikował "Krótką Historię Białorusi". W 1918 był członkiem i jednym z założycieli Rady Białoruskiej Republiki Ludowej, po jej upadku reprezentował białoruskie interesy na terenie Litwy i Niemiec. W 1919r. aktywnie działał w Białoruskiej Partii Socjalistyczno-Rewolucyjnej, za co został aresztowany przez polskie władze. Wypuszczono go z więzienia w lutym 1920r. i Łastowski udał się na Rygi, gdzie organizował emigracyjne grupy członków Partii Socjalistyczno-Rewolucyjnej, działał też w partyzanckich ruchach skierowanych przeciwko Polsce. Następnie przebywał w Belgii, Niemczech, Szwajcarii, Watykanie, Włoszech, Czechosłowacji i Francji. We wszystkich tych państwach usiłował pozyskać zainteresowanie dla sprawy białoruskiej, przekonywał, że Zachodnia Białoruś powinna stać się niepodległym państwem. W latach 1923-1927 pracował MSZ Litwy, w Wydziale Białoruskim; został wówczas wydawcą białoruskich podręczników i czasopisma "Krywicz" . W 1927r. objął katedrę etnologii na Uniwersytecie w Mińsku.
Anton Łuckiewicz urodził się 29.01.1884r. na Litwie. Ukończył wydział fizyczno-matematyczny Uniwersytetu w Petersburgu. W 1903r. był współautorem programu oraz jednym z założycieli socjalistyczno-rewolucyjnej "Hromady". Od 1906r. pracował w redakcjach dwóch wileńskich gazet- "Nasza Wola" i "Nasza Niwa". Od 1913r. należał do Białoruskiego Towarzystwa Wydawniczego. Podczas niemieckiej okupacji Białorusi był członkiem Białoruskiego Towarzystwa Pomocy Ofiarom Wojny, a potem także Białoruskiego Komitetu Narodowego. Dzięki staraniom Łuckiewicza Białoruskie Towarzystwo Naukowe (BTN) zdecydowało się w 1921r. na otworzenie Muzeum Białoruskiego imienia Iwana Łuckiewicza (brat Antona). Od 1926r. Łuckiewicz aktywnie działał w redakcji Włościańsko-Robotniczej "Hromady". W 1927r. został aresztowany przez władze polskie pod zarzutem szpiegostwa na rzecz Niemiec i ZSSR. W 1928r., po zwolnieniu z więzienia, był jednym ze współzałożycieli Centralnego Związku Kulturalnych i Gospodarczych Organizacji ("Centrasajuzu"). W 1931r., po interwencji władz, utracił posadę nauczyciela w Gimnazjum Białoruskim.. We wrześniu 1939r. został aresztowany przez władze radzieckie i zesłany do Kazachstanu, gdzie zmarł w 1946r.